Niet harder rennen. Eerst stevig staan.

Rode Jaspis is niet de grootste uitslover van de edelstenenwereld.

Hij heeft geen glinsteringen. Geen regenbogen. Geen mysterieuze blauwe flash die alleen verschijnt wanneer je hem precies drie graden naar links draait. Hij is rood. Aards. Stevig. En behoorlijk ongecompliceerd om naar te kijken.

Maar onderschat hem niet. Want Rode Jaspis behoort tot een groep stenen waar mensen al duizenden jaren iets mee hebben. Binnen de edelsteentraditie wordt hij verbonden aan aarding, stabiliteit, kracht, moed en doorzettingsvermogen. Een steen die graag wordt gedragen wanneer je behoefte hebt aan wat meer stevigheid, wanneer er veel van je gevraagd wordt of wanneer je wel weet waar je naartoe wilt, maar onderweg af en toe wat extra moed kunt gebruiken.

Geen steen die roept dat je harder moet. Eerder eentje die zegt: Sta eerst maar eens stevig. Dan zien we daarna wel verder.

Een steen met beide voeten op de grond

Jaspis is een ondoorzichtige variëteit binnen de kwartsgroep en bestaat hoofdzakelijk uit silica, vaak vermengd met andere mineralen en bestanddelen. Die mengeling zorgt voor de enorme hoeveelheid kleuren en patronen waarin Jaspis voorkomt. Bij Rode Jaspis zorgen ijzerhoudende bestanddelen voor die karakteristieke rode tot roodbruine kleur.

En dat is eigenlijk best passend: een steen die zo sterk met aarding wordt verbonden, dankt zijn aardse rode kleur mede aan ijzer. Daar is echt geen magie voor nodig. Gewoon geologie. En daar houden we óók van.

Aarden klinkt zweveriger dan het is

Aarding. Daar is het weer en je ziet het bij meerdere edelstenen terug.  Het is zo'n woord waarvan je al snel het gevoel krijgt dat je op blote voeten in een weiland moet gaan staan terwijl iemand met een klankschaal achter je aan loopt. Dat mag, maar hoeft niet.

Je kunt aarding ook heel praktisch bekijken. Even stoppen wanneer alles tegelijk lijkt te gebeuren. Kijken wat er daadwerkelijk aan de hand is in plaats van naar de 47 rampscenario's die je hoofd inmiddels heeft bedacht. Weten wat voor jou belangrijk is. En niet bij iedere windvlaag onmiddellijk van richting veranderen. Gewoon stevig staan voordat je beweegt. En dat past behoorlijk goed bij Rode Jaspis.

Niet iedere vorm van kracht maakt lawaai

Ook kracht en moed horen al heel lang bij het verhaal van Rode Jaspis. Maar kracht hoeft helemaal niet zo spectaculair te zijn als ze wellicht klinkt. Want soms is kracht opnieuw beginnen nadat iets mislukt is. Een moeilijk gesprek aangaan. Doorgaan met iets wat belangrijk voor je is, ook wanneer het resultaat niet onmiddellijk zichtbaar wordt. Een beslissing nemen terwijl je nog niet honderd procent zeker weet hoe die uitpakt. Of juist stoppen wanneer je merkt dat doorgaan niet langer de goede richting is.

Geen cape. Geen dramatische filmmuziek. Gewoon doen wat op dat moment nodig is. En moed betekent ook niet dat je nergens bang voor bent. Je kunt iets spannend vinden en het tóch doen. Je kunt twijfelen en tóch een stap zetten. Je kunt je hart in je keel voelen en tóch denken: Oké. Daar gaan we dan.

Precies daarom past doorzettingsvermogen zo goed naast moed. Niet als eindeloos doordenderen. Maar als het vermogen om steeds weer je voeten neer te zetten en verder te gaan, hoe moeilijk het soms ook is.

Een steen met een behoorlijk lang cv

Rode Jaspis is bepaald geen nieuwe ontdekking. Mensen gebruikten verschillende soorten Jaspis al duizenden jaren voor sieraden, kralen, zegels, amuletten en gebruiksvoorwerpen. Rode stenen werden in verschillende culturen verbonden met bloed, leven, kracht en bescherming. En ook Rode Jaspis kreeg door de eeuwen heen een reputatie als beschermende en versterkende steen.

En ook dat past weer verrassend goed bij zijn uiterlijk. Want als er één steen is die eruitziet alsof hij zich niet zo gemakkelijk van zijn plek laat duwen, dan is het deze wel. Geen doorschijnende laagjes. Geen fragiele glinstering. Gewoon dat diepe aardse rood. Een steen die er al eeuwenlang behoorlijk stevig bij staat.

Eerst staan. Dan gaan.

En daarmee is Rode Jaspis een leuke tegenhanger van stenen als Carneool en Granaat. Carneool roept: Kom, we gaan! Granaat: Waar is dat vuur gebleven? En Rode Jaspis? Die zou volgens mij rustig naar beide kijken en zeggen: Prima jongens. Maar waar gaan we eigenlijk heen? Want daadkracht zonder richting is uiteindelijk vooral heel efficiënt de verkeerde kant oplopen.

Soms heb je geen extra snelheid nodig. Geen grotere droom. Geen harder duwtje. Soms wil je eerst weten: Waar sta ik? Waar wil ik naartoe? En wat wordt vanaf hier mijn volgende stap? Dat is ook waarom Rode Jaspis graag wordt gedragen wanneer je behoefte hebt aan stabiliteit en aarding, maar óók wanneer je ergens moed of doorzettingsvermogen voor kunt gebruiken. Niet om stil te blijven staan. Juist om vanuit een stevige basis weer verder te kunnen.

Gewoon een hele fijne rots onder je voeten

Misschien spreekt Rode Jaspis je aan omdat er veel op je afkomt en je behoefte hebt aan wat meer stevigheid. Omdat je aan iets nieuws begint. Omdat je ergens voor wilt gaan en onderweg niet bij iedere tegenslag wilt omdraaien. Omdat je wel wat extra moed kunt gebruiken. Of misschien vind je dat diepe aardse rood gewoon prachtig.

Ook deze steen hoeft tenslotte niet eerst een probleem voor je op te lossen voordat je hem mag dragen. ;-) Rode Jaspis wordt niet voor niets al duizenden jaren gedragen en heeft in al die tijd behoorlijk wat betekenissen verzameld. Maar als we zijn verhaal terugbrengen tot de kern, blijft er voor mij iets heel eenvoudigs over:

Je hoeft niet altijd sneller. Niet altijd harder. En ook niet altijd méér. Soms is het veel belangrijker om eerst te weten waar je staat. Niet harder rennen. Eerst stevig staan.

Liefs J